<>

Եթե ես տոնածառ լինեի, ինձ կբերեին աշխարհի ամենախիտ անտառից: Ինձ կդնեին սահնակի վրա և ձյունառատ ճանապարհով կհասցնեին Երևան, Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիրի բակորտեղ ինձ կսպասեին բոլոր աշակերտները և ուսուչիցները։ Բոլորը սպասում էին իմ գալստանը, որպեսզի ինձ զարդարեն գույնզգույնփայլփլուն մեծ ու փոքր խաղալիքներով։ Ահա բոլորը անցել են աշխտանքի։ Մեկ ժամ հետո ես աշխարհի ամենագունեղ և փայփլուն տոնածառն էի։ Տոնական լույսերը վառվեցին և իմ շուրջ տիրեց ամանորյա ոգի։ Բոլորը ուրախ և երջանիկ պարում և երգում էին։ Յուրաքանչուրը իր ցանկութունների նամակները կախեց իմ ճյուղերից և անհամբերությամբ սպասում է իմ պատասխանին։ Ահա ինչպես ես կարողացաորպես տոնածառ ուրախացնել և երջացնել երեխաներին և ուսուցիչներին։ Մտածում եմ ձեզ էլ դուր եկավ այս պատմությունը։ 

Реклама

Об авторе Իռեն Ջանիկյան

Բարև և ես Իռեն Ջանիկյան ես շատ եմ սիրում վազել ես շատ եմ սիրում հեծանիվ քշել ես շատ եմ սիրում մաթեմ ես շատ եմ սիրու անգրերեն ես շատ եմ սիրում ռուսերեր են ես շատ եմ սիրում մայրենի ես 3.2 դասարան եմ դուք իմ բլոգում շատ-շատ հտաքրքիր բաներ կգտննեք և ես շատ եմ սիրում սպաս ես շատ եմ կոմպի խաղերից ուսոցղականը
Запись опубликована в рубрике Без рубрики, Մայրենի. Добавьте в закладки постоянную ссылку.

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s